Bapa tentukan kewarganegaraan bayi Hentikan Diakriminasi Ibu

0
23

Penabanten.com – Namun, kegembiraan enam ibu terbabit tidak bertahan lama apabila Peguam Negara pada 13 September lalu memfailkan pemberitahuan tentang keputusan.

Menurut Hansard, antara 2013 dan 2018, Kementerian Dalam Negeri (KDN) menolak 3.715 permohonan di bawah Perkara 15(2), sementara 4.959 lagi berstatus ‘sedang menerima’.

Dalam tempoh sama, hanya 142 permohonan diluluskan bersama hanya 1,64 peratus kelulusan. Antara 2018 dan 2019 sahaja, 2.253 lamaran baharu diterima.

Peruntukan mengenai kewarganegaraan kanak-kanak yang dilahirkan di luar adalah Perkara 14(1)(b) dibaca bersama dengan Jadual II, Bahagian 2 yang memperuntukkan bahawa – tiap-tiap yang lahir di luar Persekutuan yang bapanya pada masa kelahiran itu seorang warga dan sama ada lahir di Persekutuan atau pada masa kelahiran itu berada dalam perkhidmatan Persekutuan atau perkhidmatan sesuatu negeri.

Perolehan kewarganegaraan ini dicatat sebagai kewarganegaraan melalui wajib undang-undang atau tuntasnya kewarganegaraan secara otomatis.

Bagi ibu pula, Jabatan Pendaftaran Negara (JPN) Merujuk Perkara 15(2) yang menetapkan mana-mana wanita negara Malaysia yang berkahwin dengan warga negara asing dan melahirkan anak di luar negara, perlu mengajukan permohonan untuk mendapatkan kewarganegaraan secara pendaftaran.

Berbeza situasi bapa, perolehan kewarganegaraan secara pendaftaran bukan automatik kerana ia tertakluk budi bicara JPN berdasarkan setiap permintaan dibuat.

Dari segi amalannya kadar kelulusan bukan menurut kaedah ini sahaja rendah, bahkan jika berjaya walaupun memakan waktu bertahun-tahun. Keperitan emosi dan mental yang tidak wajar terjadi sama sekali.

Situasi ini, jika tidak akan diatasi akan berlanjutan sekian lama dan menyebabkan kesan negatif serta kecelaruan terhadap kebajikan kanak-kanak, perkembangan mereka, serta hubungan keluarga dengan adik-beradik lain dan prospek kehidupan seterusnya.

Secara umum, tidak ada alasan atau penerangan munasabah mengapa terdapat perbezaan ketara dalam hal penganugerahan kewarganegaraan ini, sama ada dalam Perlembagaan Persekutuan sendiri mahu pun daripada rekod rasmi yang ada.

Perbezaan ketara dalam dua situasi ini hanya berasaskan jantina ibu atau bapa warga negara Malaysia itu.

Kesimpulannya, dalam isu penganugerahan warga negara kepada anak yang dilahirkan di luar negara, ibu yang mengalami kerugian besar akibat takrifan dan pemakaian undang-undang sedia ada.

Justeru, peguam bagi tujuh plaintif berhujah bahawa bagi kutipan ‘bapa’ dalam bahagian 2(b) mesti dibuat secara harmoni bersama Perkara 8(2) tentang hak kesamarataan yang jelas untuk memperuntukkan bahawa tidak boleh ada diskriminasi warga negara semata-mata atas alasan agama, ras, keturunan, tempat lahir atau jantina dalam mana-mana undang-undang.

Istilah ‘jantina’ dimasukkan semasa pindaan Perlembagaan dibuat pada 2001 untuk meletakkan kedudukan wanita setara lelaki di Malaysia.

Menteri Undang-Undang pada waktu itu, Datuk Seri Rais Yatim, yang membawakan rang pindaan undang-undang di Parlimen antara lain berkata, “Kerajaan berpendapat bahwa bahawa sudah sampailah masanya keseimbangan warga negara – wanita dengan lelaki – di negara ini dicerminkan dan dikukuhkan dengan meminda Fasal 2, Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan untuk melarang diskriminasi atas alasan jantina.”

Justeru, amat tidak wajar keputusan Mahkamah Tinggi ini dirayu. Selain menyanggah prinsip keutuhan Keluarga Malaysia yang diuar-uarkan Perdana Menteri, proses kanak-kanak tentunya memakan masa yang lama, akan memanjangkan lagi kesengsaraan sedia yang dialami kanak-kanak yang berkesan ini.

Kesan negatif terhadap kanak-kanak ini akan memberi dampak jangka pendek dan panjang akibat hak yang dihasilkan hidup dan perkembangan terjeja akibat penafian tidak berasas.

Di luar mahkamah, diutarakan kegusaran mengenai isu kanak-kanak dalam kes sebegini mendapat dua kewarganegaraan. Disarankan perkara ini dapat berlaku juga kepada kanak-kanak yang bapanya warga negara Malaysia.

Pengkhianatan kepada Kepemilikan negara boleh berlaku tidak kira oleh lelaki mahupun wanita. Prospek ini boleh dibendung dengan penguatkuasaan undang-undang terhadap dwi-kewarganegaraan yang ketat.

Begitu juga alasan menyatakan kemungkinan ancaman untuk keselamatan negara jika diberikan dengan kuat menggunakan undang-undang. Bagaimana ini mungkin berlaku dalam situasi aplikasi untuk kanak-kanak yang jelas tidak berupaya menjadi suatu bentuk ancaman?

Jika dibimbangi pemberian warga negara kepada kanak-kanak akan membolehkan bapa warga asing mendapatkan status status juga, sesuatu kebimbangan tidak berasas kerana aturan sedia ada tidak memihak situasi itu berlaku.

Kesimpulannya, permasalahan melanda kanak-kanak hanya kerana mereka dilahirkan di luar negara oleh ibu negara yang mengahwini warga asing, akhirnya diselesaikan dengan pendekatan bijaksana Mahkamah Tinggi dengan memberi takrifan kepada istilah ‘bapa’ untuk merangkumi ‘ibu’ juga.

Langkah selanjutnya adalah bagi JPN menguatkuasakan keputusan ini dengan mengetepikan prosedur di bawah Perkara 15(2) dan menyelesaikan semua permohonan tertunggak, seperti mana saranan Mahkamah Tinggi.

Kegagalan mematuhi keputusan ini bukan sahaja mengingkari mahkamah, tetapi menjejaskan hak kanak-kanak terbabit untuk mendapatkan kepentingan terbaik bagi mereka ditegakkan.

Pensyarah Kanan, Fakulti Undang-Undang, Universiti Malaya (UM) Berita dikutif dari Dr Farah Nini Dasuki penerbit ) Ris)

Tinggalkan Balasan